Laatst had ik zo'n rare droom, hij leek zo echt....
We zaten in de wagen.
Ik was zoals gewoonlijk in slaap gevallen, ik vocht ertegen, zoals gewoonlijk, je kent dat wel,
slapen, wakker, slapen, wakker.
Hou je ogen toch open dacht ik, zoals altijd, maar ik was zoals altijd zo moe in de wagen.
Plots zegt een innerlijke stem me: Blijf allert! Blijf wakker!
Ik vocht tegen m'n moeheid maar was te zwak.
(deze innerlijke stem heb ik ook in m'n dagdagelijkse leven)
(deze keer kwam die stem in die droom)
Om verder te gaan....
Plots werd ik wakker.
Ik keek opzij, naar m'n man en ik schrok!
Hij was ook in slaap gevallen, achter zijn stuur.
Ik kijk voorruit en schrik me te pletter.
We gaan uit de bocht.
De weg had een scherpe bocht,
maar omdat m'n man ook in slaap was gevallen, miste hij die bocht,
dus gingen we rechtdoor,
en we kwamen terecht in het water,
van een groot kanaal.
En mijn grootste angst is water.
Van zodra we in dat water terechtkwamen was ik dan ook erg bang.
Bang dat wer nooit levend zouden uitraken.
Ik probeerde te zwemmen,
maar ik was alleen,
m'n kinderen zag ik nergens,
en m'n man die was een heel eind verderop.
De stroming was erg krachtig, zwemmen lukte niet.
Het was ook donker, ik zag niks.
Ik kon niet weg, de stroming te fel en nergens een uitweg.
Daarna werd ik wakker.
Met deze droom ben ik nog steeds bezig....
Wat is hier de betekenis van?
